prijava
BRUXELLES, 18. septembra (FENA) - Većina ispitanih Evropljana i dalje želi snažniju, ujedinjeniju i nezavisniju Evropu, ali sve manje vjeruje da postoji uvjerljiv put kojim bi taj cilj mogao biti ostvaren, pokazuje novo istraživanje Evropskog vijeća za vanjske odnose (ECFR).
Istraživanje "Nostalgija za budućnošću: Nedovršena pjesma Evrope", provedeno na 5.834 ispitanika u Velikoj Britaniji, Francuskoj, Njemačkoj, Italiji, Nizozemskoj i Poljskoj tokom maja i juna, ukazuje na raskorak između Evrope kakvu građani žele i njihove vjere da ona takva zaista može postati.
Prosječno 68 posto ispitanika opisuje sadašnje stanje u Evropi kroz pogoršanje prilika ili gubitak osjećaja normalnosti, dok samo 12 posto postojeće krize vidi kao priliku za buđenje ili obnovu kontinenta.
Najčešće navođeni izazovi su rat i sigurnost, a zatim ekonomski pritisci.
Gotovo tri četvrtine ispitanih smatra da se Evropa loše nosi s najvećim izazovima, dok 56 posto vjeruje da je njena budućnost ugrožena, naspram 21 posto onih koji se s takvom ocjenom ne slažu.
Pri tome ispitanici, prema ECFR-u, odgovornost češće pripisuju nacionalnim vladama nego institucijama EU.
Uprkos izraženom pesimizmu, istraživanje ne pokazuje odustajanje od evropskog projekta. Oko tri četvrtine ispitanika, upitanih kako bi željeli da Evropa izgleda za 20 godina, opisuje pozitivnu viziju, najčešće kroz veću političku integraciju i jedinstvo, mir i sigurnost te prosperitet i blagostanje.
Samo oko 13 posto priželjkuje "manje Evrope" ili nestanak Evropske unije.
Glavni autor istraživanja i viši saradnik ECFR-a Paweł Zerka ocjenjuje da problem nije u tome što su ljudi prestali željeti snažniju Evropu, već u tome što sve manje vjeruju da je takva budućnost dostižna.
ECFR navodi da je taj raskorak posebno izražen među grupom ispitanika koju istraživači nazivaju nesigurnima. Oni čine približno trećinu javnosti u većini obuhvaćenih zemalja, snažno se identificiraju s Evropom i uglavnom žele dublju integraciju, ali istovremeno sumnjaju u sposobnost evropskih institucija i nacionalnih vlada da tu viziju provedu.
Jedna od čestih primjedbi odnosi se na sporost evropskog odlučivanja.
Ispitanici navode dugotrajne procedure, potrebu za usaglašavanjem velikog broja država i teškoće u donošenju zajedničkih odluka kao razloge zbog kojih Evropa, prema njihovom mišljenju, često reaguje presporo.
(FENA) D. Ć.
